top
اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
امام علی علیه السلام: سرآغاز نادانی، دشمنی با مردم است. (تصنیف غررالحکم و دررالکلم ، ج4 ،ص51)


گالری عکس
سایتهای مفید
مقام معظم رهبری
وزارت کشور
خبرگزاری فارس
خبرگزاری قرآنی ایران
وبگاه علی رضا نادری
مهدی نادری
خبرگزاری انتخاب
شهر خبر
روزنامه جام جم
افکار نیوز
جوان
اعتدال
ملیت
عصر ایران
سمنا
صاحب نیوز
جهان نیوز
مشرق
سپاه نیوز
وزارت امور خارجه
دانشجو
خبرگزاری مهر
ایسنا
آفتاب
تابناک
مرکز اسناد انقلاب اسلامی
بنیاد تاریخ پژوهی ودانشنامه انقلاب
مرکز مطالعات خلیج فارس
دفاع مقدس
تدبیر و امید .....
شورای نگهبان
اندیشه های سیاسی
پایگاه تاریخ معاصر ایران
هوا شناسی سمیرم
خبرگزاري پليس
amar
افـراد آنلاین : 5
بازدید امروز : 357
بازدیــــد کل : 605271
نقشه شهرستان سمیرم
شهرستان سميرم،داراي پيشينه اي ديرسال است.در مناطق مختلف اين شهرستان نشانه هايي از مدنيتي بسيار کهن ديده مي شود که سابقه تاريخي اين ناحيه را به 700 سال قبل از ميلاد مسيح باز مي گرداند.در منطقه کمه آثار سکونت قوم «پارس وادر»و در شهر سميرم شواهدي از وضعيت مدني اين شهر در دوره هخامنشييان به دست آمده است که همگي بر پيشينه باستاني اين شهرستان گواهي مي دهند. همچنين در قلعه مختار،نزديک درياچه حنا،در شرق سميرم«قلعه سنگي»از آثار دوره ساسانيان است.در اين قلعه يک آتشدان متعلق به اين دوران به دست آمده است.در اطراف شهر سميرم نيز 5 عدد ميل سنگي وجود داردکه مربوط به آتشگاه هاي ساسانيان بوده اند و نشان مي دهند که سميرم در زمان ساسانيان نيز در حد يک شهر وسعت و جمعيت داشته است. پس از دوره ساسانيان تا چندين قرن از وضعيت و تاريخ سميرم آثار و اسنادي در دست نيست:اما چنانچه از گزارش هاي تاريخي بر مي آيد در دوره ديلميان (آل بويه)سميرم داراي دژي مستحکم بوده است.در دوره سلجوقيان سميرم شهري نسبتا بزرگ بوده و قلعه اي استوار داشته است، سميرم در اين زمان مهريه گوهر خاتون،همسر محمد بن ملکشاه سلجوقي بوده است. از طرفي وزير سلطان محمود سلجوقي نيز فردي از اهالي سميرم،به نام کمال الدين علي سميرمي بوده (در ادامه شرح مفصلي از اين دولتمرد بزرگ را خواهيم آورداست). به همين خاطر اين شهر در دوره سلجوقيان مورد توجه قرار گرفت و بسيار رشد يافت و آباد گشت.سميرم در دوره سلجوقيان نقش مهمي در ارکان مديريتي اين سلسله ايفا کرده است چنانچه غير از کمال الدين علي،وزيران ديگري در اين دوره از سميرم برخاسته اند.مانند عبد الرحمان سميرمي وزير سلطان برکيارق و ابو اسماعيل موالدين مشهور به طغرايي وزير سلطان مسعود.اين شهر در حمله مغول به ايران،از گزند مغولان در امان نماند و سخت آسيب ديد اما در دوره صفويان و پس از آن که پايتخت از قزوين به اصفهان انتقال يافت،سميرم دوره ديگري از رونق را تجربه کرد.زيرا هم به شهر اصفهان نزديک بود و هم آب و هواي معتدلش مورد پسند پادشاهان صفوي بود.در اين دوره آسياب هاي بزرگ روغن گيري در سميرم تاسيس شد که در آنها روغن بزرک گرفته و براي سوخت چراغ هاي دربار به پايتخت فرستاده مي شد.

وجه تسميه
اکثر شهر هاي دنيا و از جمله شهر هاي ايران وجه تمسيه خود را به گذشته هاي اسطوره اي مي رسانند و آنرا در هاله اي خوش از ناکجا آباد ها قرار مي دهند بر اين منوال گفته اند سميرم بر گرفته شده از نام سميراميس ملکه بابل در دنياي باستان مي باشد روايت ديگر آنکه آنرا به افسانه هاي ايران باستان پيوند مي دهند که چون سام نريمان پهلوان شاهنامه فردوسي به دندان درد سختي گرفتار مي شود بي تابي عظيمي او را فرا مي گيرد و چون به اين منطقه مي رسد دردش بهبود مي يابد و لذا نام اين مکان درد برکن را «سام آرام» نهادند چرا که سام در اين منطقه از درد آرام گرفت ، اين روايت هر چند به افسانه پهلو مي زند،بيانگر اين حقيقت بوده که سميرم از دير باز به خاطر دارا بودن مناظر بديع و آب و هواي خوش ، کوههاي سر به فلک کشيده،آبشار هاي بي قرار و رودخانه هاي خروشان و جوشان خود و پوشش گياهي متنوع،مکاني براي کسب بهبودي و سلامتي بوده است همچنين ديگر بار گفته اند که وجه تمسيه شهر را از کلمه «زميران» بدانيم که اشاره اي است به زمهرير و سرماي بسيار سخت که زمستانهاي سميرم به آن متصف است. ايرج افشار در کتاب پژوهش در نام شهر هاي ايران مي گويد: واژه هاي شميران-سميرام-سميرم- سميران از دو جز شم يا سم به معناي سرماست و (رام-رم-ران)به معناي جا و مکان است.در نتيجه مکانهاي نامبرده يعني جاهاي سرد در برابر جهرم که در اصل گهرام يا گهرم بوده است که از دو جزءگه به معني گرم و رام يا رم به معناي جا و مکان است.

جغرافیا
شهرستان سمیرم با مساحت ۵۲۲۴ کیلومتر مربع در جنوب غربی استان اصفهان با مختصات جغرافیایی ۵۱ درجه و ۱۷ دقیقه تا ۳ دقیقه طول شرقی و ۳۰ درجه و ۴۲ دقیقه تا ۳۱ درجه و ۵۱ دقیقه عرض شمالی و با ارتفاع متوسط ۲۴۰۰ متر از دریا، در مجاورت سه استان چهار محال و بختیاری، کهگیلویه و بویر احمد و فارس واقع شده‌است. از شمال به شهرضا، از شرق به آباده و اقلید و از جنوب غربی و غرب با مرز طبیعی رشته کوه‌های دنا به استان کهگیلویه و بویر احمد، از غرب به بروجن و لردگان (چهار محال و بختیاری) محدود می‌شود. فاصله مرکز شهرستان تا اصفهان ۱۵۰ و تا تهران ۵۳۴کیلومتر می‌باشد. این شهرستان ۹/۴ درصد مساحت و ۶۵/۱ درصد جمعیت استان اصفهان را شامل می‌شود. از نظر موقعیت قرارگیری در حاشیه جنوب شرقی رشته کوه‌های زاگرس قرار گرفته به طوری که رشته کوه‌های دنا به صورت حصاری در غرب و جنوب غربی آن کشیده شده‌است.

گیاهان
از مجموع ۴۴۰۸۰۰ هکتار کل عرصه‌های ملی شهرستان سمیرم که معادل ۵/۵ درصد از عرصه‌های ملی استان است، ۳۹۳۰۰۰ هکتار معادل ۸۹ درصد آن را مراتع ییلاقی شامل می‌شوند که با کیفیتهای مختلف در سطح منطقه پراکنده شده‌اند، ضمن اینکه ۴۷۸۰۰ هکتار باقی‌مانده عرصه‌های ملی شهرستان شامل جنگل‌های طبیعی و دشت میشود.
مهم‌ترین تیپ‌ها و گونه‌های گیاهی مراتع منطقه شامل انواع گون و قیاق، سریش، کنگر، خوشک، جو وحشی، جاشیر، فستوکا و قیاق، جاز و استپا و انواع گیاهان دارویی می‌باشد که متأسفانه به علت چرای بیش از حد دام توسط عشایر رو به نابودی است، ضمن اینکه ۲۵۰۰۰ هکتار مراتع کتیرا خیز با متوسط تولید ۲۵۰۰ کیلوگرم در سال در منطقه موجود می‌باشد.
پوشش جنگلی منطقه نیز مشتمل بر گونه‌های ارجن، بادام کوهی، سیب، گلابی، زالزالک داغداران و گز بوده که به علت مصارف سوختی، ساختمانی و چرای بیش از حد عشایر و روستاییان از بین رفته و تنها گونه‌های چوبی باقی‌مانده منطقه شامل شیرخشت، پسته و بادام وحشی، افرا، زرشک و بید می‌شود.

محصولات
محصول عمدهٔ تولیدی شهرستان سمیرم سیب است. غلاتی چون گندم و جو نیز از دیگر محصولات این شهرستان است. چوه هم هست

آبهای سطحی
منابع آبهای سطحی شهرستان سمیرم از دو حوضه آبریز رودخانه خرسان در مرکز و نیمه جنوبی و حوضه آبریز رودخانه ونک-سولکان در نیمه شمالی شهرستان تشکیل شده‌است. این دو حوضه بخشی از سرشاخه‌های رودخانه کارون در شرق سلسله جبال زاگرس را تشکیل می‌دهند.
حوضه آبریز رودخانه خرسان: این حوضه توسط ارتفاعات واقع در منطقه به چندین زیز حوضه تقسیم می‌شود که سه حوضه از آن با مساحت ۳۸۶۵ کیلومتر مربع در محدوده شهرستان سمیرم می‌باشد و عبارت‌اند از حوضه آبریز رودخانه حنا، سمیرم (سیستان) و ماربر که پس از اتصال به هم در نزدیکی روستای رودآباد و خارج شدن از آخرین محدوده شمال غربی شهرستان سمیرم یعنی روستای آب‌ملخ تحت عنوان رودخانه خرسان تغییر نام داده و پس از گذشتن از روستا و تنگ خرسان با رودخانه بشار کهگیلویه و بویر احمد یکی شده و بدین شکل یکی از سرشاخه‌های کارون را تشکیل می‌دهند.
حوضه آبریز رودخانه ونک_سولکان: این حوضه آبریز با مساحت ۱۳۱۵ کیلومتر مربع با جهت شمالی_جنوبی شامل منابع آب‌های سطحی مناطق شمال شهرستان سمیرم واقع در دهستان‌های وردشت و ونک می‌باشد، این حوضه آبریز شامل سرچشمه‌های قره آقاج، گرم آباد، موروک و کاسگان بوده که در مجموع رودخانه سولکان یا حسین‌آباد خوانده می‌شود. این رودخانه با دریافت آب رودخانه‌های آق بلاغ، شمس آبادِ ونک و رودخانه جاغ جاغ تحت نام حوضه آبریز سولکان در تنگ گله گاو از محدوده سمیرم خارج و با حوضه‌های آبی بخش گندمان بروجن به سمت رودخانه بزرگ خرسان حرکت می‌کند. دبی متوسط مجموع رودخانه‌های این حوضه بر روی هم ۹۱/۶ متر مکعب بر ثانیه و حجم تخلیه سالانه آن حدود ۳۶۳ میلیون متر مکعب می‌باشد.

آبهای زیرزمینی
به علت وجود منابع عظیم آبی و گسترش لایه‌های آهک‌های کارستیک در محدوده شهرستان سمیرم منابع آب‌های زیرزمینی منطقه دارای آبدهی قابل توجهی می‌باشد. آب‌های زیرزمینی مورد استفاده در شهرستان سمیرم از چشمه‌ها، قنات‌ها و چاه‌های سطحی، نیمه عمیق و عمیق تأمین می‌گردد و مجموعاً حدود ۸/۱۵۸ میلیون متر مکعب از تخلیه سالانه آن‌ها در بخش کشاورزی به مصرف می‌رسد.

btm